من ستاره نخواهم شد

ستاره ای که چشم به او می دوزند

شاید دلشان از چشمک گاه گاهش آب شود

اما آنها می روند و او همیشه در تارک می ماند

من شهاب خواهم شد

که گرچه زود می رود اما

آرزوی هر که او را دیده

بر آورده می کُند.

 

******************

آی از شعر مرا

تو فقط جا ماندی

که جهان را کافیست

اینچنین میراثی