بر سنگ های جهان

روی نشانه های غار زیر غبار دود

در لابلای غزل ها و چامه ها

هر جا که آدمی از ژرفنای خیالش، وهمی سرشته است

                                  یا

                 از درد چیزی نوشته است

آن واژه ها که از همه بیشتر ریسیده زمزمه ای در مسیر باد

نام تو است 

              و خون