غايت مهر تو را غيرت او سوخت و برد

                                                در دل غمزده‌ام آتشی افروخت و برد

 

 

اين تک بيت سر آغاز يک غزله و عجب شور‌انگيزه . خوش به حال اون دل،حتی خوش به حال اون کسی که غيرت ديگری محبتش را از دل اين برده و خوش به احوال اين دلسوخته بخاطر همه چيز ، نميدانم ، حرفهام را ميفهمی ؟ ميدانی منظورم چيه ؟